Feest! We vierden onze D/s!

Pak de popcorn er maar bij, want het wordt een lang verslag. Het was feest! Inmiddels hebben Meesteres Moriah en ik al zes jaar! een D/s. Ik kan me nog als de dag van gisteren herinneren dat we een eerste afspraak hadden in een club in Den Haag. Trillend als een rietje stond ik op mijn laarzen met hoge hakken te wachten bij de ingang bij de club, inclusief een zelfgebakken appeltaart met slagroom. Dat was wel het spannendste gevoel dat ik ooit van binnen had gevoeld. Later volgden er nog meer van deze spannende gevoelens. Maar daarover hebben jullie vast al meer gelezen op de site van Meesteres Moriah.

Feest! We vierden onze D/s!

Time flies

En wat vliegt de tijd, en wat hebben we veel gedaan! Zowel in een BDSM setting als daarbuiten. De foto’s zijn niet aan te slepen, bij wijze van spreken, maar ik kan er een heel album mee vullen. Ik neem me wel eens voor om de mooiste foto’s te bundelen, maar eigenlijk alle foto’s zijn mooi. Maar de plannen zijn er wel nog steeds. Dat komt vanzelf dan wel. Ik geef altijd eerst voorrang aan de dingen die ik voor Haar kan doen, zoals het redigeren van haar boeken, haar e-learnings etc.

Uiteraard moet ik ook gewoon werken, en blijft het gewoon op mijn to do lijst. En zoals Meesteres Moriah wel eens zegt: “komt vanzelf”. Zij heeft ook allerlei plannen en een mens kan niet alles tegelijk. In mijn kantoor heb ik Meesteres Moriah als poster hangen in een lijst. Ik vind dat fijn en hecht daar veel waarde aan.

D/s

Onze D/s speelt zich niet alleen in een sessie af maar ook daarbuiten. Alhoewel er in de loop der jaren er de nodige veranderingen zijn geweest. Of aanpassingen hoe je het ook wil noemen. Mensen groeien in hun of haar zijn. En dat geldt ook voor mij. Maar ook voor Meesteres Moriah. Voor mij geldt dat ik zekerder van mijzelf ben geworden, meer rust heb gevonden, ook in mijn hoofd. Nee die poes hoeft niet iedere dag bevredigd te worden. Ik let op mijn eten, en ben veel meer mezelf. En tuurlijk ben ik nog wel eens een oude brompot, ik zeg maar zo ik kan niet altijd pieken. Haha.

Ook ben ik makkelijker geworden in het accepteren van mijn eigen uitdagingen. Mijn uitdaging lag er vooral in dat ik het moeilijk vond als er nieuwe mensen in het leven van Meesteres Moriah kwamen, vooral toen zij meer haar passie ging volgen, en zeker toen zij een mooi speelhuis kreeg van haar sub, dan dacht ik dat ik niet goed genoeg voor Haar was. En ging ik nog harder mijzelf bewijzen. En dat was helemaal niet nodig. Want ik ben net als een ander authentiek, er is geen tweede slavin Anne.

Net zoals er geen tweede Meesteres Moriah is. Het zijn onzekerheden die je je hele leven bij je kan dragen en zo opeens wordt deze onzekerheid super getriggerd. Mijn D/s met Meesteres Moriah is voor mij bijzonder waardevol en zit heel diep. Gelukkig heeft deze onzekerheid een plekje gekregen in het laatje “maak je niet druk, wees en blijf jezelf”. En dat maakt het leven zoveel makkelijker. Leven in het hier en nu. En dichtbij jezelf blijven.

Namen

En mocht je het opgevallen zijn, ik ben begonnen als slavin Katinka. Daarna werd ik hernoemd naar Abbeltje, wat bedacht was door Meesteres Moriah. Hoe komt ze daar nu weer op, dacht ik toen. Het kwam van grabbelen (in mijn shiny broekje), veel eten, knabbelen en veel babbelen. Ik moest daar toen erg om lachen. Dus vandaar de naam Abbeltje. Vorig jaar kwam ik zelf met het idee om mijzelf Anne te noemen. Gelukkig was Meesteres Moriah het daarmee eens. Dit is een naam die al van mijn jeugd door mijn hoofd spookte. Vraag me niet hoe. Want dat weet ik eigenlijk niet. Dus vandaar dat ik nu als slavin Anne door het leven ga.

Althans voor de buitenwereld. Want binnen de D/s spreekt zij mij aan met mijn dagelijkse naam. En de keren dat ik haar Meesteres noem of genoemd heb in al die jaren zijn op 1 hand te tellen. Is gelukkig in onze D/s ook niet van belang. Respect en alles wat daarbij hoort, vang je niet in een aanspreektitel. Dat heb je gewoon of niet, dat kan ook.

Cadeautjes

Uiteraard moest de dag gevierd worden met cadeautjes en had ik onder andere een mooi boek voor haar meegenomen. Ik wist dat haar interesses hier naar uitgingen. En nee ik mag geen functionele dingen geven, dus het moet puur voor haar zijn, echt voor haar. Nu koop ik wel eens wat functioneels hoor, maar dat mag ik dan niet inpakken. En dan is ze daar toch ook wel blij mee. Als ik bij haar en haar sub ben of als we elkaar via pixels spreken, of telefoon sla ik ongemerkt altijd wel wat informatie op, waarmee ik toch nog weer met wat leuks voor de dag kan komen. Daarna mocht haar sub zijn verjaardagscadeautjes uitpakken, hij was even daarvoor jarig geweest. Daarna gingen we naar boven. Naar haar mooie speelkamer.

Feest! We vierden onze D/s!

Kettingen

Ik mocht heerlijk chill op de bondage tafel gaan liggen met een masker over mijn hoofd. Allereerst kreeg ik de mooie RVS handboeien om en drapeerde zij de kettingen over mijn lichaam. De rillingen gingen over mijn lichaam. Het koude van de kettingen maar ook het gewicht van de kettingen. Het zijn heel wat sensaties die je lijf en brein binnenkomen waardoor ik even vergeet dat er ook nog andere dingen op de wereld zijn. Ondertussen liep ze naar haar kast waar heel veel RVS spullen in liggen. En ik voelde dat zij daarna met een radeer wieltje, of wheel of pain zoals het zo mooi heet, over mijn lichaam ging.

Mijn borsten zijn tegenwoordig best wel gevoelig en deze reageerden vlot op het wieltje. En zo ging ze over mijn benen, en dat kietelt als een dolle. En als ik ergens niet tegen kan dan is het dat. Meesteres Moriah kwam tot de conclusie dat het aantal meters kettingen die zij had niet voldoende waren voor mijn kittige lijfje (psst niet verder vertellen, maar dat soort dingen zet ik dan op mijn lijstje).

Mes

En even later voelde ik het mes over mijn kutje gaan. Ze kraste het e.e.a. in mijn huid. Ik wist op dat moment niet precies wat, wel dat het lange halen waren. Ze had er een soort van zebrakutje van gemaakt. En gelukkig had ze het gefilmd, dus ik kon en kan nog heerlijk nagenieten hiervan. Ik vind messen en vooral als ze een RVS kleur hebben toch echt wel heel erg fijn. En vooral het koude effect ervan denk ik, net als bij de kettingen. Het is ook denk ik vooral de combinatie van koude, de rillingen die ik krijg, het scherpe van het mes.

Ik mag het thuis vooral niet doen, want op een gegeven moment ben ik helemaal van de wereld. En wie weet wat ik dan doe, als ik mezelf ermee ga bekrassen. Had trouwens ook geen plannen hiervoor. Juist het onverwachte ervan, dat ik niet weet wat Meesteres Moriah gaat doen maakt het extra spannend.

Tieten

En daarna waren mijn borsten ofwel mijn tieten aan de beurt. Met haar souplesse bond ze het touw rondom mijn borsten, en ook een bondage met touw is erg fijn. Het schuren van het touw, ik stond weer met kippenvel op mijn lijf. Ze bond ze hard in zodat ze mooi vooruit staken. Mocht je nu hangtieten hebben dan is het mooie oplossing. Meesteres Moriah gebruikte roze touw. En tijdens het opbinden sloeg ze ook nog even een paar keer hard op mijn borsten met de hartjes paddle. En alsof touwen nog niet genoeg waren. Ze heeft ook roze knijpers. Prachtige knijpers. En deze zette ze langs en op mijn tepels. Ook een heerlijk gevoel.

En helaas zoals het met deze dingen gaat, het moet er ook weer af. Borsten kun je niet zo lang afknijpen. Dus ik vroeg al van tevoren, die knijpers gaan er toch wel voorzichtig af. Tja dan trigger je haar en weet je al, dan trekt ze de knijpers er gewoon af. AUW! En moest ze hard lachen. Daar doe je het toch voor, haar schaterlach. En ik ben ook wel wat gewend, en weet dat pijn ook wel weer wegtrekt. Alle marks die achterblijven die draag ik met trots, voor haar. En natuurlijk ook een beetje voor mezelf.

Kers op de taart

Nadat alle touwen weer van mijn lijf af waren, en de knijperafdrukken nog vol in mijn borsten stonden ruimden we samen de spullen op. Ik voelde me als een kitten, die zich lekker uitrekt, en langzaam door de kamer tijgert. Die rust, ik vind het heerlijk. “Kom, we gaan lunchen” zei Meesteres Moriah. En we reden naar ons favoriete restaurant. Daar zochten we wat lekkers uit en blikten terug op onze D/s. Dat we vanaf dag 1 geen stopwoorden gebruiken, dat ik het met haar nog nooit had gehad over no go’s en go’s. Dat ik het altijd aan haar overgelaten met wat zij van plan was. En dat weet ik nooit van tevoren. Ik heb ook geen wensenlijstjes.

Ontdekkingstocht

We zijn samen een mooie ontdekkingstocht in gegaan. Of zij komt met nieuwe dingen of ik heb wat gezien. Gelukkig staat zij open voor ideeën mijnerzijds en ik uiteraard voor haar nieuwe ideeën. En zo vullen we elkaar mooi aan. En uiteraard wil ik haar sub niet vergeten in mijn relaas. Hij speelt ook een grote rol in onze D/s. En daarmee bedoel ik dat hij en ik ook een goede band hebben met elkaar. Hij is ook wel eens bij een sessie. En gaan we regelmatig met zijn drieën op pad, niet altijd BDSM gerelateerd. Want we zijn ook gewoon vrienden.

Terwijl we lekker onze lunch opeten, schijnt het zonnetje heerlijk en genieten we van de zon. Toen we klaar waren met eten, wou ik opstaan om af te gaan rekenen. Meesteres Moriah hield mij tegen en zei “nee, ik betaal. Ik trakteer”. Ik bedankte haar uitvoerig. Het was een superleuke dag! Dank U wel Meesteres Moriah voor de heerlijke rustgevende sessie, en uiteraard de lunch. Supercadeaus! Op naar het zevende jaar!

slavin anne

Meer informatie

Kunst met een grote K van kraaltjes
Op koffievisite bij Meesteres Moriah
Kennismaking met een nieuwe zweep!

Lijn Mrs Moriah

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *